ကမာၻကိုမည္သည့္အရာက ေထာက္မထားသနည္း။
ေ႐ွးေခတ္ကလူတို႔သည္ စၾကဝဠာႏွင့္ပတ္သတ္၍ ကမာၻသည္မည္သည့္အရာေပၚတြင္တည္ေနသနည္း။ေနလၾကယ္မ်ားကိုမည္အရာက ေထာက္မထားသနည္းဟူသည့္အျခားေမးခြန္းမ်ားေၾကာင့္ ေခါင္း႐ႈပ္ခဲ့ၾကသည္။သူတို႔သည္ အိုက္ဇက္နယူတန္က ပံုေသနည္းျဖင့္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ၁၆၈၇ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေဝလိုက္သည့္ စၾကဝဠာ၏ ဆြဲငင္အား နိယာမအေၾကာင္းမသိခဲ့ၾကပါ။အမွန္မွာေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားသည္ ဘားမွမရိွသည္ ဗလာနယ္ အာကာသတြင္ တြဲလဲေနသည္ဟူေသာ သေဘာတရားကို သူတို႔မသိၾကပါ။ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔၏႐ွင္းျပခ်က္မ်ားက ကိုင္တြယ္၍ရေသာ ျဒပ္ဝတၳဳမ်ား သို႔မဟုတ္ ပစၥည္းမ်ားသည္ကမာၻႏွင့္အျခားေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားကို ေထာက္မကာ အေပၚသို႔ေျမႇာင့္ေပးထားသည္ဟု တင္ျပေလ့ရိွသည္။
ေ႐ွးသီအိုရီတစ္ခုက ကမာၻသည္ ေရပတ္လည္ဝိုင္းေနၿပီး ေရေပၚတြင္ ေပါေလာေမ်ွာေနသည္ဟုဆိုသည္။ကမာၻသည္အထပ္ထပ္ဆင့္ထားသည့္ အခုအခံအုပ္ျမစ္မ်ားစြာေပၚတြင္တည္ထားေၾကာင္း
ဟိႏၵဴတို႔အယူအဆရိွသည္။၎မွာ ကမာၻသည္ ဆင္ေလးေကာင္ေပၚတြင္ တည္ေနၿပီး ဆင္မ်ားသည္ ဧရာမလိပ့္ႀကီးေပၚတြင္ရပ္ေနသည္။ထိုလိပ့္ႀကီးသည္ ေႁမြႀကီးတစ္ေကာင္ေပၚတြင္ရပ္ေနသည္ ထိုေခြေနေသာေႁမြႀကီးသည္ အေျပာက်ယ္ေသာ ေရျပင္ေပၚတြင္ ေပါေလာေမ်ာေန၏။ဘီ..စီ..အီး..ပဥၥမရာစုမွ ဂရိဒႆနပညာ႐ွင္ အင္မ္ပက္ဒကလက္က ကမာၻသည္ေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားေရြ႔လ်ွားမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေလေပြတစ္ခုေပၚတြင္ တည္ေနသည္ဟုယံုၾကည္သည္။
[ယင္းတို႔တြင္အလႊမ္းမိုးဆံုးအယူအဆမ်ားမွာ အရစၥတိုတယ္၏ အယူဆမ်ားျဖစ္သည္။ကမာၻသည္ စက္လံုးျဖစ္သည္ဟုသူယူဆခဲ့ေသာ္လည္း ဗလာနယ္အာကာသတြင္တြဲေလာင္းေနႏိုင္သည္ဟူသည့္အခ်က္ကိုမူျငင္းပယ္ခဲ့သည္။]
ေကာင္းကင္တြင္အမည္ရိွသူ၏ ဋီကာက်မ္း၌ ကမာၻသည္ေရျပင္ေပၚတြင္ တည္ေနသည္ဟူသည့္ အယူအဆအား မွားယြင္းေၾကာင္းေခ်ပရာတြင္ ဤသို႔ဆိုသည္-
"ေရ၏သဘာဝမွာ ကမာၻကဲ့သို႔ပင္ ေလထဲလြင့္မေနတတ္ေပ၊
ယင္းသည္ တစ္ခုခုေပၚတြင္တည္ေနရမည္ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ဆိုလ်ွင္ ကမာၻသည္ မည္သည့္အရာေပၚတြင္တည္ေနသနည္း။ေန၊လႏွင့္ၾကယ္တို႔ကိုအလင္းထုတ္ခ်င္းေဖာက္ေသာအစိုင္အခဲ စက္လံုးမ်ား၏မ်က္ႏွာျပင္တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္ဟု အရစၥတိုတယ္က သြန္သင္သည္။စက္လံုးထဲတြင္စက္လံုးကိုအထိုင္ခ်ကာ ဗဟိုတြင္မေရြ႔ႏိုင္ေသာ ကမာၻရိွသည္။စက္လံုးမ်ားသည္ တစ္ခုအတြင္းတစ္ခု လည္ပတ္ေနစဥ္ ယင္းစက္လံုးတို႔အေပၚရိွျဒပ္ဝတၱဳမ်ားျဖစ္ေသာ ေန၊လႏွင့္ၿဂိဳလ္တို႔သည္ မိုးေကာင္းကင္ တြင္ျဖတ္သန္းေရြ႕လ်ွားၾကေလသည္။
အရစၥတိုတယ္၏႐ွင္းျပခ်က္သည္ ယုတၱိရိွပံုေပါက္သည္။အကယ္၍ေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားကို တစ္ခုခု ႏွင့္ခ်ိတ္တြဲမထားပါက ယင္းတို႔သည္ အထက္ယံ၌ မည္သို႔တည္ေနႏိုင္ပါမည္နည္း။ေလးစားခံရေသာ အရစၥတိုတယ္၏အယူအဆမ်ားကို အမွန္တရားအျဖစ္ အႏွစ္၂၀၀၀ခန္႔ လက္ခံခဲ့ၾကသည္။
ၿဗိတိန္နစ္ကာ စြယ္စံုက်မ္းသစ္အရ ၁၆ရာစုႏွင့္၁၇ရာစုမ်ားတြင္
သူ၏သြန္သင္ခ်က္မ်ားသည္ ကတ္သလစ္ ခ်ာ့ခ်္အျမင္တြင္"ဘာသာေရးတရားေသအယူဝါဒအဆင့္ထိတက္ေရာက္သြားခဲ့သည္။
အေဝးၾကည့္မွန္ေျပာင္းမ်ားကို တီထြင္လာေလေသာ္ နကၡတၱေဗဒပညာ႐ွင္မ်ားသည္ အရစၥတိုတယ္၏ အယူအဆကို ေစာဒကတက္ခဲ့ၾကသည္။သို႔တိုင္ၿဂိဳလ္မ်ားသည္ ဗလာနယ္အာကသတြင္ တြဲလဲေနသည္ မျမင္ႏိုင္သည့္စြမ္းအားျဖစ္ေသာ ဆြဲငင္အားေၾကာင့္ မိမိတို႔၏ပတ္လမ္းမ်ားတြင္ တည္တ့ံေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆာအိုက္ဇက္နယူတန္က မ႐ွင္းျပမခ်င္း အေျဖမရျဖစ္ေနၾကသည္။ယင္းသည္ဆန္းက်ယ္ေနပံုရိွရာ နယူတန္၏ လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္အခ်ိဳ ့ပင္ အာကာသသည္
က်ယ္ေျပာ၍ ဝတၱဳမဲ့ ဗလာနယ္ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္ရိွသည္ကို ယံုရခတ္ေနၾကသည္။
အဆိုပါျပသနာႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး သမၼာက်မ္းစာက မည္သို႔ဆိုစရာရိွသနည္း။လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ ၃၅၀၀နီးပါးက
က်မ္းစာတြင္ ကမာၻသည္ အခုအခံမရိွ တြဲလဲျဖစ္ေနသည္ဟု အလြန္႔အလြန္႐ွင္းလင္းစြာေဖာ္ျပထားသည္။
"မိုးေကာင္းကင္ကိုလြတ္လပ္လဟာ၌ၾကက္ေတာ္မူ၏။ေျမႀကီးကိုအခုအခံမရိွဆြဲထားေတာ္မူ၏"
[ေယာဘဝတၱဳက်မ္း ၂၆း၇]
မူရင္းေဟျဗဲစကား၌
ဤတြင္အသံုးျပဳထားေသာ "မရိွ"(ေဘလီ-မား)ဟူသည့္ စာသားအတိုင္းအဓိပၸါယ္မွာ"နတၳိ"ဟူ၍ျဖစ္သည္။ေခတ္ၿပိဳင္အဂၤလိပ့္ဘာသာျပန္က်မ္းက "သုညနယ္"တြင္ဟူသည့္ အသံုးအႏႈန္းကို အသံုးျပဳထားသည္။ထိုေခတ္ရိွလူအမ်ားစုသည္ ကမာၻကို သုညနယ္တြင္ တြဲလဲျဖစ္ေနသည့္ ၿဂိဳလ္တစ္လံုးအေနႏွင့္ လံုးဝမျမင္ပါ။သို႔တေစ က်မ္းေရးသူသည္ ဘုရားသခင္၏ လမ္းျပၫႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ေခတ္ေ႐ွ႕ေျပးကာ သိပၸံနည္းအရ တိက်ခိုင္လံုေသာ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ဖြယ္အဆိုတစ္ခုကို မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေလသည္။
[ကမာၻေျမႀကီးသည္ ဘားမွမရိွသည့္ လဟာျပင္ျဖင့္ ဝန္းရံထားျခင္းခံရသည္ဟူေသာ သမၼာက်မ္းစာ၏ ေဖာ္ျပခ်က္သည္ ယင္းအခ်ိန္တြင္ထူးဆန္းေသာအျမင္ျဖစ္ေၾကာင္း က်မ္းပညာ႐ွင္မ်ားက အသိမွတ္ျပဳသည္]
>science and bible<




















