ဘုရားသခင္အား ယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ ပါေမာကၡ၏ ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းခံရေသာ ေက်ာင္းသား
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
ပါေမာကၡ >:•• သား မင္းက ခရစ္ယာန္ ဟုတ္
တယ္မဟုတ္လား?
ေက်ာင္းသား>: •• ဟုတ္ပါတယ္ဆရာ။
ပါေမာကၡ >: •• ဒါဆိုရင္ မင္းဘုရားသခင္ကို
ယံုၾကည္သလား?
ေက်ာင္းသာ >: •• အျပည့္အဝ ယံုၾကည္ပါ
တယ္ဆရာ။
ပါေမာကၡ >: •• ဘုရားသခင္က ေကာင္းလား?
ေက်ာင္းသာ >: •• ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။
ပါေမာကၡ: •• ဘုရားသခင္က တန္ခိုးရွိလား?
ေက်ာင္းသား: •• ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။
ပါေမာကၡ: •• ဆရာ့အကိုကေတာ့ ဘုရားသခင္ကို
သူ႕ကင္ဆာေရာဂါ ေပးေပ်ာက္ဖို႔
ဆုေတာင္းရင္း ေသသြားတယ္။
ငါတို႔လူအမ်ားစုက ေနမေကာင္းတဲ့
သူေတြကို ႀကိဳးစားကူညီေပးခ်င္ၾက
တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားသခင္က
မကူဘူး။ ဘုရားသခင္က ဘယ္
လို႕ေကာင္းႏိူင္မွာလဲ? ဟင္း!
(ေက်ာင္းသားတိတ္ဆိတ္ေနသည္။)
ပါေမာကၡ>:••မင္းေျဖႏိူင္မလား မေျဖႏိုင္လား
ျပန္စေမးမယ္ေနာ္။ ကေလးေရ
ဘုရားသခင္ေကာင္းလား?
ေက်ာင္းသား:>•• ဟုတ္ကဲ့။
ပါေမာကၡ:>•• စာတန္မာနတ္ ေကာင္းလား?
ေက်ာင္းသား:>•• မေကာင္းပါ။
ပါေမာကၡ:>•• စာတန္မာနတ္ ဘယ္ကလာသလဲ?
ေက်ာင္းသား:>•• ဘု-ရား-သ-ခင္-ဆီ က …
ပါေမာကၡ:>•• ဒါမွန္တာေပါ့။ သား ဆရာ့ကိုေျပာျပ
စမ္း။ ေလာကႀကီးမွာ မေကာင္းမႈရွိ
သလား?
ေက်ာင္းသား:>•• ဟုတ္ကဲ့။
ပါေမာကၡ:>•• မေကာင္းမႈက ေနရာတိုင္းမွာဘဲ။
ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား? ေနာက္ၿပီး
ဘုရားသခင္က အရာခပ္သိမ္းကို
ဖန္ဆင္း ခဲ့တာေလ။ မွန္တယ္ေနာ္?
ေက်ာင္းသား:>•• ဟုတ္ကဲ့။
ပါေမာကၡ:>•• ဒါဆို မေကာင္းမႈကို ဘယ္သူဖန္
ဆင္းတာလဲ?
( ေက်ာင္းသားမေျဖပါ။)
ပါေမာကၡ:>•• မက်န္းမာမႈေတြ၊ စာရိတၱပ်က္ျပား
မႈေတြ၊ အမုန္းတရားေတြ၊
အက်ည္းတန္ျခင္းေတြ၊ ဒီအရာ
အားလံုး ေလာကႀကီးမွာရွိေနတယ္
မဟုတ္လား?
ေက်ာင္းသား:>•• ဟုတ္ကဲ့ပါဆရာ။
ပါေမာကၡ:>•• ဒါဆိုရင္ အဲ့ဒီအရာေတြ ဘယ္သူ
ဖန္ဆင္းတာလဲ?
(ေက်ာင္းသား၌ အေျဖမရွိပါ။)
ပါေမာကၡ:>•• သိပၸံပညာက အာရံုငါးပါးနဲ႔ ေလာကတစ္ခုလံုးကို ေလ့လာႏိူင္တယ္လို႔ ေျပာ
တယ္။ ကဲ သားေလး ေျပာၾကည့္စမ္းပါ။ ဘုရားသခင္ကို ေတြ႕မိလား?
ေက်ာင္းသား:>•• မေတြ႕မိပါဘူး ဆရာ။
ပါေမာကၡ: >•• ဘုရားသခင္ မင္းကိုစကားေျပာတာ ၾကားခဲ့ဖူးရင္ ေျပာျပပါလား။
ေက်ာင္းသား: >•• မၾကားမိဘူးဆရာ။
ပါေမာကၡ: >•• မင္းဘုရားသခင္ကို ခံစားဖူးလား? ဘုရားသခင္ကို ျမည္းစမ္းဖူးလား?
ဘုရားသခင္ရဲ႕ အနံ႔ခံဖူးလား? ဘုရားသခင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အာရံုခံစားရတဲ့
အေတြးအသိေတြရဖူးလား?
ေက်ာင္းသား: >•• မရွိဘူးဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္ မၾကံဳခဲ့ဖူးပါဘူး။
ပါေမာကၡ: >•• ဒါေတာင္မင္းက သူ႔ကို ယံုေနတုန္းဘဲ?
ေက်ာင္းသား: >•• ဟုတ္ကဲ့။
ပါေမာကၡ: >•• လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္သိရတာေတြ၊ စမ္းသပ္လို႔ရတာေတြ၊ ယုတၱိရွိစြာ
သ႐ုပ္ျပလို႔ရတာေတြအားျဖင့္ သိပံၸပညာက မင္းရဲ႕ဘုရားသခင္ မရွိဘူး
လို႔ ေျပာလာတယ္။ မင္းအဲ့ဒါကို ဘယ္လို တုန္႔ျပန္မလဲ?
ေက်ာင္းသား: >•• ဘယ္လိုမွ မတုန္႔ျပန္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္းကိုဘဲ
ဆက္ကိုင္စဲြမွာပါ။
ပါေမာကၡ: >•• ဟုတ္ၿပီ ယံုၾကည္ျခင္း။ သိပၸံပညာမွာျပႆနာျဖစ္ေနတာက အဲဒါဘဲ။
ေက်ာင္းသား:>•• ပါေမာကၡႀကီးခင္ဗ်ား၊ ပူတယ္ဆိုတဲ့အရာရွိလား?
ပါေမာကၡ: >•• ရွိတာေပါ့။
ေက်ာင္းသား: >•• ေအးတယ္ဆိုတဲ့အရာေကာရွိလား?
ပါေမာကၡ: >•• ရွိတာေပါ့။
ေက်ာင္းသား: >•• မရွိဘူးဆရာ၊ ဒါေတြမရွိဘူး။
(စာသင္ခန္းမ တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားသည္။)
ေက်ာင္းသား: >••ဆရာ၊ အပူရွိန္ေတြအမ်ားႀကီးရႏိူင္ပါတယ္။ ပိုပူတာေတြလည္းရပါ
တယ္။ သာလြန္တဲ့ အပူေတြလည္းရပါတယ္။ ဧရာမ အပူေတြ၊
အျဖဴေရာင္ အပူေတြ၊ နည္းနည္းဘဲပူတာေတြ၊ လံုးဝမပူတာေတြ အား
လံုးရႏိူင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအးတယ္ဆိုတဲ့အရာ မရွိပါဘူး။
သုညေအာက္ ၄၅၈ ဒီဂရီ ကိုေတာင္ အပူခ်ိန္မရွိေတာ့တဲ့အထိ
အပူခ်ိန္က်သြားႏိူင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆက္သြားလို႔
မရေတာ့ပါဘူး။ ေအးျခင္းဆိုတဲ့ အရာ မရွိပါဘူး။ ေအးတယ္ဆိုတာ အပူ
မရွိလို႔ေပၚထြက္လာတဲ့ စကားလံုးပါ။ ေအးျခင္းဆိုတာကို တိုင္းတာ
လို႔မရပါဘူး။ ပူျခင္းဆိုတာ စြမ္းအင္တစ္ခုပါ။ ေအးျခင္းဆိုတာ ပူျခင္းရဲ႕
ဆန္႔က်င္ဘက္စြမ္းအင္ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာ၊ အပူမရွိျခင္းရဲ႕ ပံုေဆာင္ျခင္း
သာျဖစ္ပါတယ္။
( စာသင္ခန္းမသည္ အပ္က်သံၾကားရသည္အထိ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။)
ေက်ာင္းသား: >•• ပါေမာကၡႀကီးခင္ဗ်ား၊ အေမွာင္ကိုေရာ ဘယ္လိုသေဘာရပါသလဲ?
ေမွာင္ေနတဲ့အရာဝတၳဳရွိပါသလား?
ပါေမာကၡ: >•• ရွိတာေပါ့။ ညအခ်ိန္မွာေမွာင္ေနတာေလ။
ေက်ာင္းသား:>•• ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဆရာႀကီးထပ္မွားျပန္ၿပီ။ အေမွာင္ဆိုတာ
တစ္စံုတစ္ခုမရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တည္တာပါ။ အလင္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့၊
ပံုမွန္အလင္း၊ ေတာက္ပတဲ့အလင္း၊ ဝင္းလက္ေနတဲ့အလင္း၊ စသျဖင့္
ရႏိူင္ပါတယ္။ အလင္းအဆက္မျပတ္ မရရင္ေတာ့ ဘာမွမရွိေတာ့
ဘူး၊ ေမွာင္တယ္လို႔ေခၚတယ္မဟုတ္ပါလား? အမွန္မွာေတာ့ အေမွာင္မ
ရွိပါဘူး။ အဲဒီလိုရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေမွာင္ကို ပိုေမွာင္ေအာင္
လုပ္ႏိူင္မွာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား?
ပါေမာကၡ: >•• ဒါဆိုရင္ မင္းကဘာကို ေထာက္ျပေျပာဆိုခ်င္တာလဲ လူငယ္?
ေက်ာင္းသား:>•• ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေထာက္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဒႆနိကအေတြးအားျဖင့္
ဆရာ့အဆိုဟာ မွားယြင္းေနေၾကာင္းပါ။
ပါေမာကၡ: >•• မွားေနတယ္? ဘယ္လိုမွားတယ္ဆိုတာ ရွင္းျပေပးပါလား?
ေက်ာင္းသား: >••ဆရာက အေၾကာင္းအရာ ႏွစ္ရပ္ ဒြန္တဲြေနမႈကို အဆိုျပဳပါတယ္။
အသက္ရွင္ျခင္းရွိၿပီး ေသျခင္းလည္းရွိတယ္၊ ေကာင္းတဲ့ဘုရား
မေကာင္းတဲ့ဘုရား ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဆရာက ဘုရားသခင္ကို
အကန္႔အသတ္ရွိတယ္ တိုင္းတာလို႔ရတယ္လို႔ ေတြးျမင္ယူဆပါတယ္။
ဆရာ၊ သိပၸံပညာေတာင္ အေတြးတစ္ခုကို အဓိပၸါယ္ မဖြင့္ဆိုႏိူင္ပါဘူး။
သိပၸံပညာက လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား၊ သံလိုက္ဆဲြငင္အားတို႔ကို အသံုးျပဳပါ
တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအရာေတြကို အျပည့္အဝနားလည္တဲ့အထိ သိရွိ
တယ္လို႔ မေတြ႕ရပါဘူး။ ေသျခင္းကို အသက္ရွင္ျခင္းရဲ႕ ဆန္႔က်င္
ဘက္အေနနဲ႔ ျမင္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မေကာင္းပါဘူး။ ေသျခင္းနဲ႔
အသက္ရွင္ဟာ ဟာ အၿမဲဒြန္တဲြေနတယ္လို႔ ေျပာႏိူင္ပါတယ္။
ေသျခင္းဆိုတာ အသက္ရွင္ျခင္းရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ မဟုတ္ပါဘူး။
အသက္ရွင္ျခင္း မရွိျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါေမာကၡႀကီးခင္ဗ်ား၊
ေက်ာင္းသားေတြကို သူတို႔ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္လာတယ္လို႔
သင္ၾကားဖူးပါသလား?
ပါေမာကၡ:>•• ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မင္းေျပာေနတာဆိုရင္ေတာ့
ဟုတ္တယ္၊ ငါသင္ခဲ့တယ္။
ေက်ာင္းသား: >•• ဆရာ့ရဲ႕ မ်က္လံုးဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ကိုေရာ ဆရာေလ့လာခဲ့ဖူးသလား?
( ပါေမာကၡမွာျပံဳး၍ ေခါင္းခါလိုက္သည္။ သူတို႔ျငင္းခံုေနျခင္း အဘယ္ကို
ဦးတည္ေနေၾကာင္း ရိပ္စားမိလာသည္။)
ေက်ာင္းသား:>•• ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ေတြကို ဘယ္သူကမွလုပ္ငန္းခြင္မွာ မေလ့လာခဲ့
ဒါေၾကာင့္ ဒီျဖစ္စဥ္ကို ဆက္ၿပီးရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ေနတယ္လို႔ ေျပာ
လို႔မရပါဘူး။ ဆရာ့အေနနဲ႔ ဆရာ့ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေတြကို သင္ေနတာ
မဟုတ္ဘူးမို႔လား? ဆရာက သိပၸံပညာရွင္ မဟုတ္ဘဲ တရားေဟာ
ဆရာျဖစ္ေနလား?
( စာသင္ခန္း ဆူညံလာသည္။)
ေက်ာင္းသား: >•• အတန္းထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ပါေမာကၡႀကီးရဲ႕ ဦးေႏွာက္
ကို ေတြ႕ဖူးတာရွိလားခင္ဗ်ာ?
( အတန္းသားမ်ားရယ္သံထြက္ေပၚလာသည္။)
ေက်ာင္းသား: >•• ဒါဆို ပါေမာကၡႀကီးရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ ထိေတြ႕ၿပီးအရသာခံစားလို႔
ရတယ္လို႔ ဒီမွာရွိတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ားၾကားဖူးပါသလား?
တစ္ေယာက္မွမရွိပါဘူး။ လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္ကို အေျခခံတဲ့၊ ခိုင္မာတဲ့၊
လက္ေတြ႕သာဓကျပလို႔ရတဲ့နိယာမေတြအားျဖင့္ သိပၸံပညာက ဆရာ့
မွာ ဦးေႏွာက္မရွိဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္ဆရာ။ ဆရာ့ကို ေလးစားသမႈ
ျပဳၿပီး ေျပာရရင္ေတာ့ ဆရာရဲ႕ ပို႔ခ်မႈေတြကို ဘယ္လို ယံုၾကည္ရမလဲ
မသိေတာ့ပါဘူးဆရာ။
( အခန္းမွာ တိတ္ဆိတ္သြားသည္။ ပါေမာကၡမွာ တပည့္အား ဉာဏ္
မမွီေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ေနသည္။)
ပါေမာကၡ: >•• ငါ့အျမင္ေတာ့ မင္းဒါေတြကို ယံုရင္ရပါၿပီ သားရယ္။
ေက်ာင္းသား: >••ဒါဘဲဆရာ… အမွန္ပါဘဲ! လူနဲ႔ဘုရားၾကားက ဆက္ႏြယ္မႈက
“ယံုၾကည္ျခင္း” ပါဘဲဆရာ။ အရာခပ္သိမ္းကို ရွင္သန္ေစၿပီး
ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေစတာ ယံုၾကည္ျခင္းပါဘဲ။
ဤစကားအျပန္အလွန္ေျပာဆိုျခင္းကို သင္ဖတ္ရႈၿပီး စိတ္ဝင္စားလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ သင့္သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း သင္ဤကဲ့သို႔ ခံစားေစခ်င္မွာမဟုတ္ပါလား?
သူတို႔၏ အသိ/ယံုၾကည္ျခင္း တိုးလာေအာင္ ဤစာကို လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ။
စကားမစပ္ ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ ထိုေက်ာင္းသားသည္ အိုင္းစတိုင္း (EINSTEIN) ပင္ျဖစ္ပါသည္။
- သင္သည္ ယံုၾကည္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လွ်င္ ဤစာကို မိမိမိတ္ေဆြမ်ားအားေဝမွ်ပါ။-
ဘာသာျပန္သည္









No comments:
Post a Comment